Ga naar de inhoud

Eline Louise

Al vanaf jonge leeftijd weet ik wat ik wil. Toen ik drie jaar was vertelde ik mijn ouders stellig wat ik nodig had; kort haar en een viool! Dat korte haar was zo geregeld. De viool liet helaas wat langer op zich wachten. Vanaf het moment dat ik (eindelijk) mocht spelen was de viool mijn grote liefde en werd zij onderdeel van mijn lichaam; verlengstuk van mijn armen en spreekbuis van mijn hart. Daarnaast zong ik mijn hele jeugd bij een jeugdtheaterkoor en leerde ik mezelf piano spelen.

Op de middelbare school werd duidelijk dat muziek meer was dan alleen mijn hobby. Het conservatorium was een logische volgende stap, maar dit voelde niet als mijn weg. Toen ik de opleiding muziektherapie vond wist ik dat ik mijn plek gevonden had. Bovendien kreeg ik hier uitgebreid de ruimte om mijn honger naar nog meer instrumenten te stillen. Gedurende mijn studie verzamelde ik een volledig instrumentarium bij elkaar en direct na mijn afstuderen, of stiekem al iets eerder, opende ik mijn eigen praktijk; Muzikind.

Terwijl mijn praktijk langzaam groeide werkte ik met regelmaat als invalkracht in de Antroposofische kinderopvang. Hier had ik uitgebreid de tijd om het jonge kind te observeren en te onderzoeken hoe muziek hier van meerwaarde kan zijn. Naast mijn werk op de groep bezocht ik ook meerdere kinderdagverblijven op wekelijkse basis om muziek te maken met de kinderen en leidsters. Zo ontstond een uitgebreid repertoire, aangepast op de cyclus van de natuur en de jaarfeesten.

Inmiddels heeft de ervaring als muziektherapeut in combinatie met die van pedagogisch medewerker en moeder geleid tot een cursus waarin ik ouders begeleid in het contact maken en structuur bieden aan hun jonge kind(eren) door middel van muziek; Babyzingen. In het contact met jonge ouders treed ik tevens op als slaapcoach en gezinscoach.